Zaduszki Jazzowe 2026
LEMAŃCZYK GOLICKI SARNECKI TRIO FT. JACQUES KUBA SEGUIN
Jackues Kuba Seguin - trąbka
Rafał Sarnecki - gitara
Piotr Lemańczyk - kontrabas
Adam Golicki - perkusja
Sarnecki, Lemańczyk, Golicki to kolektywne trio, które w obecnym składzie występuje od 2022 roku. W tak krótkim czasie zespół zagrał już kilka tras koncertowych z tak uznanymi artystami jak Randy Brecker, Mike & Leni Stern, czy Grażyna Auguścik. Trio nie ma wyróżnionego lidera, wszyscy członkowie zespołu w równym stopniu zaangażowani są w proces kompozycji i aranżacji.
Istotnym elementem trasy jest współpraca z kanadyjskim trębaczem Jacquesem Kubą Séguinem, który wnosi do brzmienia zespołu nową energię. – Czuję się troszkę w domu, bo jestem z polskiego pochodzenia. To jest taka wspólnota muzykalna – mówił artysta.
Jak podkreślał, połączenie kanadyjskiego doświadczenia z polską wrażliwością daje interesujące efekty. Muzycy tria nie mają wątpliwości, że ta współpraca działa wyjątkowo dobrze. – My gramy ze sobą tak, jakbyśmy się zawsze znali. Jest ta chemia. ardzo między nami iskrzy – podkreślał perkusista Adam Golicki.
Płyta „NYC Session” jak sama nazwa sugeruje została nagrana w Nowym Jorku. Materiał zarejestrowano w Spin Studios, które mieści się w dzielnicy Queens. Za nagrania odpowiedzialny był legendarny inżynier dźwięku Roy Hendrickson znany ze współpracy z takimi artystami jak B.B. King czy Pat Metheny. Wyjątkowe doświadczenie Hendricksona nagraniach wirtuozów gitary miało tu kluczowe znaczenie. W przypadku tria gitarowego szczególnie ważne było, aby brzmienie gitary było pełne i dobrze współgrało z częstotliwościami basu i perkusji. Album zawiera siedem utworów. Sześć z nich to autorskie kompozycje członków zespołu. Oprócz nich na płycie znalazł się również aranż popularnego standardu „Green Dolphin Street”. Obecność tego utworu na płycie jest symboliczna, gdyż jego autorem jest Bronisław Kaper – pochodzący z polski kompozytor, który napisał wiele standardów jazzowych i zrobił karierę w Hollywood. Muzyka na płycie jest różnorodna. Można na niej odnaleźć przestrzenną nastrojową balladę „Waltz for A”, czy też spokojny wcześniej wspomniany „Green Dolphin Street”. Są też bardzo energetyczne kompozycje takie jak „Blue Chick”, który zawiera popisowe bluesowe solo Mike'a Sterna. Są też utwory ze złożoną harmonią, np. „Untitled Story”. Mimo ograniczonego składu instrumentalnego płytę wyróżnia bogactwo kolorów i brzmień.
W dwóch utworach wystąpili goście specjalni –- Mike i Leni Stern. Mike jest jednym z najbardziej uznanych gitarzystów w historii muzyki jazzowej. Już kilka pokoleń gitarzystów uczyło się gry na instrumencie analizując transkrypcje właśnie Mike'a Sterna. Był członkiem słynnego elektrycznego zespołu Milesa Davisa w latach 80. Jego żona Leni Stern oprócz wykonania partii gitarowych zagrała również na afrykańskim instrumencie ngoni, który nadał utworowi „Buchta”magicznego etnicznego koloru. Warto też wspomnieć, że Mike i Leni Stern zagrali z polskim triem aż 14 koncertów podczas dwóch tras koncertowych. Ich udział w nagraniach bynajmniej nie był przypadkowy. Podczas tak licznych występów muzycy mieli okazję dobrze zgrać się muzycznie jak również poznać na płaszczyźnie osobistej.
Piotr Lemańczyk jest uważany za jednego z najwybitniejszych europejskich basistów jazzowych. Koncertuje i nagrywa z nazwiskami światowego jazzu takimi jak: Mike Stern, Walter Smith III, Jerry Bergonzi, Seamus Blake, Dave Kikoski, Tim Hagans, Brian Melvin, Gary Novak, Avishai Cohen - tp, Leni Stern, Soweto Kinch, Leszek Możdżer, Krzesimir Dębski, Zbigniew Namysłowski, Dominik Wania, MAP, Maciej Sikała i innymi. Nagrał osiem autorskich płyt, które otrzymały znakomite recenzje w takich magazynach jak Down Beat, JazzTimes, Jazz Forum, JazzPress, The Guardian. Jest laureatem konkursów jazzowych: Jazz Juniors ’95 i ’96 w Krakowie, gdzie został nagrodzony za indywidualność, kompozycje oraz jako najlepszy instrumentalista. Jazz nad Odrą ’96 – nagroda za kompozycje oraz Pomorska Jesień Jazzowa ’96 , gdzie otrzymał „Złoty Klucz do Kariery”. Jest członkiem wielu czołowych polskich zespołów jazzowych oraz jedynym europejczykiem amerykańskiego zespołu Beatlejazz. Ponadto brał udział w nagraniu ponad sześćdziesięciu płyt z topowymi artystami polskiej sceny jazzowej. W ankiecie Jazz Top 2020 Jazz Forum, głosami Krytyków plasuje się na trzeciej pozycji w kategorii „kontrabas” i czwartej jako „Muzyk Roku”. Jako lider występuje w zespołach: Piotr Lemańczyk Electric Band, Piotr Lemańczyk Acoustic trio.
Adam Golicki – Absolwent kierunku Jazz i Muzyka Estradowa Uniwersytetu Zielonogórskiego w klasie perkusji Marcina Jahra oraz absolwent kierunku Jazz na Wydziale Instrumentalnym Akademii Muzycznej we Wrocławiu w klasie dra Dariusza Kaliszuka. Obecnie pracuje głównie jako muzyk sesyjny i współpracuje z różnymi zespołami muzycznymi o różnej stylistyce. Zdobywca I miejsca na Ogólnopolskim konkursie perkusyjnym we Wrocławiu (2003); z zespołem Paul Band zdobywca I miejsca oraz nagrody dla najlepszego instrumentalisty na Ogólnopolskim festiwalu zespołów jazzowych i bluesowych w Gdyni (2005). W kwietniu 2017 miał okazję wystąpić z Indonezyjskim pianistą i jego projektem Dwiki Dharmawan & His Polish Friends na jednym z największych festiwali jazzowych na świecie Java Jazz Festiwal w Indonezji. Adam Golicki posiada w swojej dyskografii dwie autorskie płyty, które zebrały znakomite recenzje krytyków. Trzeci album jest właśnie w procesie wydawniczym. Współpracuje z takimi muzykami, jak: Maciej Sikała, Cezary Paciorek, Maciej Grzywacz, Piotr Lemańczyk, Przemek Dyakowski, Dominik Bukowski, Kuba Stankiewicz, Inga Lewandowska, Grzegorz Nagórski, Zdzisław Babiarski, Jan Konop Big Band, BIG Band Uniwersytetu Zielonogórskiego.
Rafał Sarnecki – gitarzysta jazzowy, kompozytor, aranżer. Jako jeden z niewielu polskich muzyków odnalazł się w Stanach Zjednoczonych, gdzie żył i tworzył przez ponad dekadę. Ukończył studia muzyczne w New School University oraz w Queens College w Nowym Jorku. Występował z takimi artystami jak Randy Brecker, Mike Stern, Ron Blake czy Joe Magnarelli. W latach 2009-2019 był członkiem uznanej w USA grupy Lucas Pino No-Net Nonet. Jako lider własnych projektów muzycznych odbył 15 tras koncertowych po Azji. Koncertował również w Ameryce Północnej i Południowej oraz wielu krajach Europy. Nagrał pięć autorskich płyt, spośród których trzy („Song From a New Place” (2008), „Cat’s Dream” (2014) oraz „A View From The Treetop” (2022) były nominowane do nagrody Fryderyk. Druga płyta The Madman Rambles Again (2011) została wyróżniona przez prestiżową amerykańską redakcję „All About Jazz” jako jeden z 12 najciekawszych albumów roku. Obecnie wykłada na Uniwersytecie Muzycznym Fryderyka Chopina w Warszawie oraz na Akademii Muzycznej w Łodzi prowadząc zajęcia z gitary, kompozycji i aranżacji.
czytaj więcej
Jackues Kuba Seguin - trąbka
Rafał Sarnecki - gitara
Piotr Lemańczyk - kontrabas
Adam Golicki - perkusja
Sarnecki, Lemańczyk, Golicki to kolektywne trio, które w obecnym składzie występuje od 2022 roku. W tak krótkim czasie zespół zagrał już kilka tras koncertowych z tak uznanymi artystami jak Randy Brecker, Mike & Leni Stern, czy Grażyna Auguścik. Trio nie ma wyróżnionego lidera, wszyscy członkowie zespołu w równym stopniu zaangażowani są w proces kompozycji i aranżacji.
Istotnym elementem trasy jest współpraca z kanadyjskim trębaczem Jacquesem Kubą Séguinem, który wnosi do brzmienia zespołu nową energię. – Czuję się troszkę w domu, bo jestem z polskiego pochodzenia. To jest taka wspólnota muzykalna – mówił artysta.
Jak podkreślał, połączenie kanadyjskiego doświadczenia z polską wrażliwością daje interesujące efekty. Muzycy tria nie mają wątpliwości, że ta współpraca działa wyjątkowo dobrze. – My gramy ze sobą tak, jakbyśmy się zawsze znali. Jest ta chemia. ardzo między nami iskrzy – podkreślał perkusista Adam Golicki.
Płyta „NYC Session” jak sama nazwa sugeruje została nagrana w Nowym Jorku. Materiał zarejestrowano w Spin Studios, które mieści się w dzielnicy Queens. Za nagrania odpowiedzialny był legendarny inżynier dźwięku Roy Hendrickson znany ze współpracy z takimi artystami jak B.B. King czy Pat Metheny. Wyjątkowe doświadczenie Hendricksona nagraniach wirtuozów gitary miało tu kluczowe znaczenie. W przypadku tria gitarowego szczególnie ważne było, aby brzmienie gitary było pełne i dobrze współgrało z częstotliwościami basu i perkusji. Album zawiera siedem utworów. Sześć z nich to autorskie kompozycje członków zespołu. Oprócz nich na płycie znalazł się również aranż popularnego standardu „Green Dolphin Street”. Obecność tego utworu na płycie jest symboliczna, gdyż jego autorem jest Bronisław Kaper – pochodzący z polski kompozytor, który napisał wiele standardów jazzowych i zrobił karierę w Hollywood. Muzyka na płycie jest różnorodna. Można na niej odnaleźć przestrzenną nastrojową balladę „Waltz for A”, czy też spokojny wcześniej wspomniany „Green Dolphin Street”. Są też bardzo energetyczne kompozycje takie jak „Blue Chick”, który zawiera popisowe bluesowe solo Mike'a Sterna. Są też utwory ze złożoną harmonią, np. „Untitled Story”. Mimo ograniczonego składu instrumentalnego płytę wyróżnia bogactwo kolorów i brzmień.
W dwóch utworach wystąpili goście specjalni –- Mike i Leni Stern. Mike jest jednym z najbardziej uznanych gitarzystów w historii muzyki jazzowej. Już kilka pokoleń gitarzystów uczyło się gry na instrumencie analizując transkrypcje właśnie Mike'a Sterna. Był członkiem słynnego elektrycznego zespołu Milesa Davisa w latach 80. Jego żona Leni Stern oprócz wykonania partii gitarowych zagrała również na afrykańskim instrumencie ngoni, który nadał utworowi „Buchta”magicznego etnicznego koloru. Warto też wspomnieć, że Mike i Leni Stern zagrali z polskim triem aż 14 koncertów podczas dwóch tras koncertowych. Ich udział w nagraniach bynajmniej nie był przypadkowy. Podczas tak licznych występów muzycy mieli okazję dobrze zgrać się muzycznie jak również poznać na płaszczyźnie osobistej.
Piotr Lemańczyk jest uważany za jednego z najwybitniejszych europejskich basistów jazzowych. Koncertuje i nagrywa z nazwiskami światowego jazzu takimi jak: Mike Stern, Walter Smith III, Jerry Bergonzi, Seamus Blake, Dave Kikoski, Tim Hagans, Brian Melvin, Gary Novak, Avishai Cohen - tp, Leni Stern, Soweto Kinch, Leszek Możdżer, Krzesimir Dębski, Zbigniew Namysłowski, Dominik Wania, MAP, Maciej Sikała i innymi. Nagrał osiem autorskich płyt, które otrzymały znakomite recenzje w takich magazynach jak Down Beat, JazzTimes, Jazz Forum, JazzPress, The Guardian. Jest laureatem konkursów jazzowych: Jazz Juniors ’95 i ’96 w Krakowie, gdzie został nagrodzony za indywidualność, kompozycje oraz jako najlepszy instrumentalista. Jazz nad Odrą ’96 – nagroda za kompozycje oraz Pomorska Jesień Jazzowa ’96 , gdzie otrzymał „Złoty Klucz do Kariery”. Jest członkiem wielu czołowych polskich zespołów jazzowych oraz jedynym europejczykiem amerykańskiego zespołu Beatlejazz. Ponadto brał udział w nagraniu ponad sześćdziesięciu płyt z topowymi artystami polskiej sceny jazzowej. W ankiecie Jazz Top 2020 Jazz Forum, głosami Krytyków plasuje się na trzeciej pozycji w kategorii „kontrabas” i czwartej jako „Muzyk Roku”. Jako lider występuje w zespołach: Piotr Lemańczyk Electric Band, Piotr Lemańczyk Acoustic trio.
Adam Golicki – Absolwent kierunku Jazz i Muzyka Estradowa Uniwersytetu Zielonogórskiego w klasie perkusji Marcina Jahra oraz absolwent kierunku Jazz na Wydziale Instrumentalnym Akademii Muzycznej we Wrocławiu w klasie dra Dariusza Kaliszuka. Obecnie pracuje głównie jako muzyk sesyjny i współpracuje z różnymi zespołami muzycznymi o różnej stylistyce. Zdobywca I miejsca na Ogólnopolskim konkursie perkusyjnym we Wrocławiu (2003); z zespołem Paul Band zdobywca I miejsca oraz nagrody dla najlepszego instrumentalisty na Ogólnopolskim festiwalu zespołów jazzowych i bluesowych w Gdyni (2005). W kwietniu 2017 miał okazję wystąpić z Indonezyjskim pianistą i jego projektem Dwiki Dharmawan & His Polish Friends na jednym z największych festiwali jazzowych na świecie Java Jazz Festiwal w Indonezji. Adam Golicki posiada w swojej dyskografii dwie autorskie płyty, które zebrały znakomite recenzje krytyków. Trzeci album jest właśnie w procesie wydawniczym. Współpracuje z takimi muzykami, jak: Maciej Sikała, Cezary Paciorek, Maciej Grzywacz, Piotr Lemańczyk, Przemek Dyakowski, Dominik Bukowski, Kuba Stankiewicz, Inga Lewandowska, Grzegorz Nagórski, Zdzisław Babiarski, Jan Konop Big Band, BIG Band Uniwersytetu Zielonogórskiego.
Rafał Sarnecki – gitarzysta jazzowy, kompozytor, aranżer. Jako jeden z niewielu polskich muzyków odnalazł się w Stanach Zjednoczonych, gdzie żył i tworzył przez ponad dekadę. Ukończył studia muzyczne w New School University oraz w Queens College w Nowym Jorku. Występował z takimi artystami jak Randy Brecker, Mike Stern, Ron Blake czy Joe Magnarelli. W latach 2009-2019 był członkiem uznanej w USA grupy Lucas Pino No-Net Nonet. Jako lider własnych projektów muzycznych odbył 15 tras koncertowych po Azji. Koncertował również w Ameryce Północnej i Południowej oraz wielu krajach Europy. Nagrał pięć autorskich płyt, spośród których trzy („Song From a New Place” (2008), „Cat’s Dream” (2014) oraz „A View From The Treetop” (2022) były nominowane do nagrody Fryderyk. Druga płyta The Madman Rambles Again (2011) została wyróżniona przez prestiżową amerykańską redakcję „All About Jazz” jako jeden z 12 najciekawszych albumów roku. Obecnie wykłada na Uniwersytecie Muzycznym Fryderyka Chopina w Warszawie oraz na Akademii Muzycznej w Łodzi prowadząc zajęcia z gitary, kompozycji i aranżacji.
Zaduszki Jazzowe 2026
LEMAŃCZYK GOLICKI SARNECKI TRIO FT. JACQUES KUBA SEGUIN
Jackues Kuba Seguin - trąbka
Rafał Sarnecki - gitara
Piotr Lemańczyk - kontrabas
Adam Golicki - perkusja
Sarnecki, Lemańczyk, Golicki to kolektywne trio, które w obecnym składzie występuje od 2022 roku. W tak krótkim czasie zespół zagrał już kilka tras koncertowych z tak uznanymi artystami jak Randy Brecker, Mike & Leni Stern, czy Grażyna Auguścik. Trio nie ma wyróżnionego lidera, wszyscy członkowie zespołu w równym stopniu zaangażowani są w proces kompozycji i aranżacji.
Istotnym elementem trasy jest współpraca z kanadyjskim trębaczem Jacquesem Kubą Séguinem, który wnosi do brzmienia zespołu nową energię. – Czuję się troszkę w domu, bo jestem z polskiego pochodzenia. To jest taka wspólnota muzykalna – mówił artysta.
Jak podkreślał, połączenie kanadyjskiego doświadczenia z polską wrażliwością daje interesujące efekty. Muzycy tria nie mają wątpliwości, że ta współpraca działa wyjątkowo dobrze. – My gramy ze sobą tak, jakbyśmy się zawsze znali. Jest ta chemia. ardzo między nami iskrzy – podkreślał perkusista Adam Golicki.
Płyta „NYC Session” jak sama nazwa sugeruje została nagrana w Nowym Jorku. Materiał zarejestrowano w Spin Studios, które mieści się w dzielnicy Queens. Za nagrania odpowiedzialny był legendarny inżynier dźwięku Roy Hendrickson znany ze współpracy z takimi artystami jak B.B. King czy Pat Metheny. Wyjątkowe doświadczenie Hendricksona nagraniach wirtuozów gitary miało tu kluczowe znaczenie. W przypadku tria gitarowego szczególnie ważne było, aby brzmienie gitary było pełne i dobrze współgrało z częstotliwościami basu i perkusji. Album zawiera siedem utworów. Sześć z nich to autorskie kompozycje członków zespołu. Oprócz nich na płycie znalazł się również aranż popularnego standardu „Green Dolphin Street”. Obecność tego utworu na płycie jest symboliczna, gdyż jego autorem jest Bronisław Kaper – pochodzący z polski kompozytor, który napisał wiele standardów jazzowych i zrobił karierę w Hollywood. Muzyka na płycie jest różnorodna. Można na niej odnaleźć przestrzenną nastrojową balladę „Waltz for A”, czy też spokojny wcześniej wspomniany „Green Dolphin Street”. Są też bardzo energetyczne kompozycje takie jak „Blue Chick”, który zawiera popisowe bluesowe solo Mike'a Sterna. Są też utwory ze złożoną harmonią, np. „Untitled Story”. Mimo ograniczonego składu instrumentalnego płytę wyróżnia bogactwo kolorów i brzmień.
W dwóch utworach wystąpili goście specjalni –- Mike i Leni Stern. Mike jest jednym z najbardziej uznanych gitarzystów w historii muzyki jazzowej. Już kilka pokoleń gitarzystów uczyło się gry na instrumencie analizując transkrypcje właśnie Mike'a Sterna. Był członkiem słynnego elektrycznego zespołu Milesa Davisa w latach 80. Jego żona Leni Stern oprócz wykonania partii gitarowych zagrała również na afrykańskim instrumencie ngoni, który nadał utworowi „Buchta”magicznego etnicznego koloru. Warto też wspomnieć, że Mike i Leni Stern zagrali z polskim triem aż 14 koncertów podczas dwóch tras koncertowych. Ich udział w nagraniach bynajmniej nie był przypadkowy. Podczas tak licznych występów muzycy mieli okazję dobrze zgrać się muzycznie jak również poznać na płaszczyźnie osobistej.
Piotr Lemańczyk jest uważany za jednego z najwybitniejszych europejskich basistów jazzowych. Koncertuje i nagrywa z nazwiskami światowego jazzu takimi jak: Mike Stern, Walter Smith III, Jerry Bergonzi, Seamus Blake, Dave Kikoski, Tim Hagans, Brian Melvin, Gary Novak, Avishai Cohen - tp, Leni Stern, Soweto Kinch, Leszek Możdżer, Krzesimir Dębski, Zbigniew Namysłowski, Dominik Wania, MAP, Maciej Sikała i innymi. Nagrał osiem autorskich płyt, które otrzymały znakomite recenzje w takich magazynach jak Down Beat, JazzTimes, Jazz Forum, JazzPress, The Guardian. Jest laureatem konkursów jazzowych: Jazz Juniors ’95 i ’96 w Krakowie, gdzie został nagrodzony za indywidualność, kompozycje oraz jako najlepszy instrumentalista. Jazz nad Odrą ’96 – nagroda za kompozycje oraz Pomorska Jesień Jazzowa ’96 , gdzie otrzymał „Złoty Klucz do Kariery”. Jest członkiem wielu czołowych polskich zespołów jazzowych oraz jedynym europejczykiem amerykańskiego zespołu Beatlejazz. Ponadto brał udział w nagraniu ponad sześćdziesięciu płyt z topowymi artystami polskiej sceny jazzowej. W ankiecie Jazz Top 2020 Jazz Forum, głosami Krytyków plasuje się na trzeciej pozycji w kategorii „kontrabas” i czwartej jako „Muzyk Roku”. Jako lider występuje w zespołach: Piotr Lemańczyk Electric Band, Piotr Lemańczyk Acoustic trio.
Adam Golicki – Absolwent kierunku Jazz i Muzyka Estradowa Uniwersytetu Zielonogórskiego w klasie perkusji Marcina Jahra oraz absolwent kierunku Jazz na Wydziale Instrumentalnym Akademii Muzycznej we Wrocławiu w klasie dra Dariusza Kaliszuka. Obecnie pracuje głównie jako muzyk sesyjny i współpracuje z różnymi zespołami muzycznymi o różnej stylistyce. Zdobywca I miejsca na Ogólnopolskim konkursie perkusyjnym we Wrocławiu (2003); z zespołem Paul Band zdobywca I miejsca oraz nagrody dla najlepszego instrumentalisty na Ogólnopolskim festiwalu zespołów jazzowych i bluesowych w Gdyni (2005). W kwietniu 2017 miał okazję wystąpić z Indonezyjskim pianistą i jego projektem Dwiki Dharmawan & His Polish Friends na jednym z największych festiwali jazzowych na świecie Java Jazz Festiwal w Indonezji. Adam Golicki posiada w swojej dyskografii dwie autorskie płyty, które zebrały znakomite recenzje krytyków. Trzeci album jest właśnie w procesie wydawniczym. Współpracuje z takimi muzykami, jak: Maciej Sikała, Cezary Paciorek, Maciej Grzywacz, Piotr Lemańczyk, Przemek Dyakowski, Dominik Bukowski, Kuba Stankiewicz, Inga Lewandowska, Grzegorz Nagórski, Zdzisław Babiarski, Jan Konop Big Band, BIG Band Uniwersytetu Zielonogórskiego.
Rafał Sarnecki – gitarzysta jazzowy, kompozytor, aranżer. Jako jeden z niewielu polskich muzyków odnalazł się w Stanach Zjednoczonych, gdzie żył i tworzył przez ponad dekadę. Ukończył studia muzyczne w New School University oraz w Queens College w Nowym Jorku. Występował z takimi artystami jak Randy Brecker, Mike Stern, Ron Blake czy Joe Magnarelli. W latach 2009-2019 był członkiem uznanej w USA grupy Lucas Pino No-Net Nonet. Jako lider własnych projektów muzycznych odbył 15 tras koncertowych po Azji. Koncertował również w Ameryce Północnej i Południowej oraz wielu krajach Europy. Nagrał pięć autorskich płyt, spośród których trzy („Song From a New Place” (2008), „Cat’s Dream” (2014) oraz „A View From The Treetop” (2022) były nominowane do nagrody Fryderyk. Druga płyta The Madman Rambles Again (2011) została wyróżniona przez prestiżową amerykańską redakcję „All About Jazz” jako jeden z 12 najciekawszych albumów roku. Obecnie wykłada na Uniwersytecie Muzycznym Fryderyka Chopina w Warszawie oraz na Akademii Muzycznej w Łodzi prowadząc zajęcia z gitary, kompozycji i aranżacji.
czytaj więcej
Jackues Kuba Seguin - trąbka
Rafał Sarnecki - gitara
Piotr Lemańczyk - kontrabas
Adam Golicki - perkusja
Sarnecki, Lemańczyk, Golicki to kolektywne trio, które w obecnym składzie występuje od 2022 roku. W tak krótkim czasie zespół zagrał już kilka tras koncertowych z tak uznanymi artystami jak Randy Brecker, Mike & Leni Stern, czy Grażyna Auguścik. Trio nie ma wyróżnionego lidera, wszyscy członkowie zespołu w równym stopniu zaangażowani są w proces kompozycji i aranżacji.
Istotnym elementem trasy jest współpraca z kanadyjskim trębaczem Jacquesem Kubą Séguinem, który wnosi do brzmienia zespołu nową energię. – Czuję się troszkę w domu, bo jestem z polskiego pochodzenia. To jest taka wspólnota muzykalna – mówił artysta.
Jak podkreślał, połączenie kanadyjskiego doświadczenia z polską wrażliwością daje interesujące efekty. Muzycy tria nie mają wątpliwości, że ta współpraca działa wyjątkowo dobrze. – My gramy ze sobą tak, jakbyśmy się zawsze znali. Jest ta chemia. ardzo między nami iskrzy – podkreślał perkusista Adam Golicki.
Płyta „NYC Session” jak sama nazwa sugeruje została nagrana w Nowym Jorku. Materiał zarejestrowano w Spin Studios, które mieści się w dzielnicy Queens. Za nagrania odpowiedzialny był legendarny inżynier dźwięku Roy Hendrickson znany ze współpracy z takimi artystami jak B.B. King czy Pat Metheny. Wyjątkowe doświadczenie Hendricksona nagraniach wirtuozów gitary miało tu kluczowe znaczenie. W przypadku tria gitarowego szczególnie ważne było, aby brzmienie gitary było pełne i dobrze współgrało z częstotliwościami basu i perkusji. Album zawiera siedem utworów. Sześć z nich to autorskie kompozycje członków zespołu. Oprócz nich na płycie znalazł się również aranż popularnego standardu „Green Dolphin Street”. Obecność tego utworu na płycie jest symboliczna, gdyż jego autorem jest Bronisław Kaper – pochodzący z polski kompozytor, który napisał wiele standardów jazzowych i zrobił karierę w Hollywood. Muzyka na płycie jest różnorodna. Można na niej odnaleźć przestrzenną nastrojową balladę „Waltz for A”, czy też spokojny wcześniej wspomniany „Green Dolphin Street”. Są też bardzo energetyczne kompozycje takie jak „Blue Chick”, który zawiera popisowe bluesowe solo Mike'a Sterna. Są też utwory ze złożoną harmonią, np. „Untitled Story”. Mimo ograniczonego składu instrumentalnego płytę wyróżnia bogactwo kolorów i brzmień.
W dwóch utworach wystąpili goście specjalni –- Mike i Leni Stern. Mike jest jednym z najbardziej uznanych gitarzystów w historii muzyki jazzowej. Już kilka pokoleń gitarzystów uczyło się gry na instrumencie analizując transkrypcje właśnie Mike'a Sterna. Był członkiem słynnego elektrycznego zespołu Milesa Davisa w latach 80. Jego żona Leni Stern oprócz wykonania partii gitarowych zagrała również na afrykańskim instrumencie ngoni, który nadał utworowi „Buchta”magicznego etnicznego koloru. Warto też wspomnieć, że Mike i Leni Stern zagrali z polskim triem aż 14 koncertów podczas dwóch tras koncertowych. Ich udział w nagraniach bynajmniej nie był przypadkowy. Podczas tak licznych występów muzycy mieli okazję dobrze zgrać się muzycznie jak również poznać na płaszczyźnie osobistej.
Piotr Lemańczyk jest uważany za jednego z najwybitniejszych europejskich basistów jazzowych. Koncertuje i nagrywa z nazwiskami światowego jazzu takimi jak: Mike Stern, Walter Smith III, Jerry Bergonzi, Seamus Blake, Dave Kikoski, Tim Hagans, Brian Melvin, Gary Novak, Avishai Cohen - tp, Leni Stern, Soweto Kinch, Leszek Możdżer, Krzesimir Dębski, Zbigniew Namysłowski, Dominik Wania, MAP, Maciej Sikała i innymi. Nagrał osiem autorskich płyt, które otrzymały znakomite recenzje w takich magazynach jak Down Beat, JazzTimes, Jazz Forum, JazzPress, The Guardian. Jest laureatem konkursów jazzowych: Jazz Juniors ’95 i ’96 w Krakowie, gdzie został nagrodzony za indywidualność, kompozycje oraz jako najlepszy instrumentalista. Jazz nad Odrą ’96 – nagroda za kompozycje oraz Pomorska Jesień Jazzowa ’96 , gdzie otrzymał „Złoty Klucz do Kariery”. Jest członkiem wielu czołowych polskich zespołów jazzowych oraz jedynym europejczykiem amerykańskiego zespołu Beatlejazz. Ponadto brał udział w nagraniu ponad sześćdziesięciu płyt z topowymi artystami polskiej sceny jazzowej. W ankiecie Jazz Top 2020 Jazz Forum, głosami Krytyków plasuje się na trzeciej pozycji w kategorii „kontrabas” i czwartej jako „Muzyk Roku”. Jako lider występuje w zespołach: Piotr Lemańczyk Electric Band, Piotr Lemańczyk Acoustic trio.
Adam Golicki – Absolwent kierunku Jazz i Muzyka Estradowa Uniwersytetu Zielonogórskiego w klasie perkusji Marcina Jahra oraz absolwent kierunku Jazz na Wydziale Instrumentalnym Akademii Muzycznej we Wrocławiu w klasie dra Dariusza Kaliszuka. Obecnie pracuje głównie jako muzyk sesyjny i współpracuje z różnymi zespołami muzycznymi o różnej stylistyce. Zdobywca I miejsca na Ogólnopolskim konkursie perkusyjnym we Wrocławiu (2003); z zespołem Paul Band zdobywca I miejsca oraz nagrody dla najlepszego instrumentalisty na Ogólnopolskim festiwalu zespołów jazzowych i bluesowych w Gdyni (2005). W kwietniu 2017 miał okazję wystąpić z Indonezyjskim pianistą i jego projektem Dwiki Dharmawan & His Polish Friends na jednym z największych festiwali jazzowych na świecie Java Jazz Festiwal w Indonezji. Adam Golicki posiada w swojej dyskografii dwie autorskie płyty, które zebrały znakomite recenzje krytyków. Trzeci album jest właśnie w procesie wydawniczym. Współpracuje z takimi muzykami, jak: Maciej Sikała, Cezary Paciorek, Maciej Grzywacz, Piotr Lemańczyk, Przemek Dyakowski, Dominik Bukowski, Kuba Stankiewicz, Inga Lewandowska, Grzegorz Nagórski, Zdzisław Babiarski, Jan Konop Big Band, BIG Band Uniwersytetu Zielonogórskiego.
Rafał Sarnecki – gitarzysta jazzowy, kompozytor, aranżer. Jako jeden z niewielu polskich muzyków odnalazł się w Stanach Zjednoczonych, gdzie żył i tworzył przez ponad dekadę. Ukończył studia muzyczne w New School University oraz w Queens College w Nowym Jorku. Występował z takimi artystami jak Randy Brecker, Mike Stern, Ron Blake czy Joe Magnarelli. W latach 2009-2019 był członkiem uznanej w USA grupy Lucas Pino No-Net Nonet. Jako lider własnych projektów muzycznych odbył 15 tras koncertowych po Azji. Koncertował również w Ameryce Północnej i Południowej oraz wielu krajach Europy. Nagrał pięć autorskich płyt, spośród których trzy („Song From a New Place” (2008), „Cat’s Dream” (2014) oraz „A View From The Treetop” (2022) były nominowane do nagrody Fryderyk. Druga płyta The Madman Rambles Again (2011) została wyróżniona przez prestiżową amerykańską redakcję „All About Jazz” jako jeden z 12 najciekawszych albumów roku. Obecnie wykłada na Uniwersytecie Muzycznym Fryderyka Chopina w Warszawie oraz na Akademii Muzycznej w Łodzi prowadząc zajęcia z gitary, kompozycji i aranżacji.